Nazwa
PANACUR TABLETKI DLA PSÓW I KOTÓW
Kategoria farmakoterapeutyczna
Środki odrobaczające.
Substancje czynne
Każda tabletka 250 mg i 500 mg zawiera odpowiednio substancję czynną: fenbendazol 250 mg; fenbendazol 500 mg.
Substancje pomocnicze
Laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, bezwodna krzemionka koloidalna, hydroksyetyloceluloza, skrobiowy glikolan sodu (typ A), stearynian magnezu.
Wskazania
Psy. Leczenie następujących inwazji nicieniami przewodu pokarmowego i tasiemcami: glisty (Toxocara canis, Toxascaris leonina), stadia dojrzałe; hakowce (Ancylostoma caninum, Uncinaria stenocephala), stadia dojrzałe; włosogłówki (Trichuris vulpis), stadia dojrzałe; tasiemce (Taenia pisiformis), stadia dojrzałe. Zapobieganie i kontrola inwazji Giardia. Koty. Leczenie inwazji nicieniami przewodu pokarmowego i tasiemcami: glisty (Toxocara cati), stadia dojrzałe; hakowce (Ancylostoma tubaeforme), stadia niedojrzałe i dojrzałe; tasiemce (Taenia hydatigena), stadia dojrzałe. Zaleca się powtórzenie leczenia przeciw glistom i tasiemcom, uwzględniając cykl rozwojowy pasożyta od larwy do stadium dojrzałego.
Przeciwwskazania/Działania niepożądane
Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Bezpieczeństwo u gatunków docelowych
Brak danych.
Dawkowanie
Do stosowania doustnego. Dawkowanie dla psów i kotów wynosi 50 mg fenbendazolu/kg masy ciała/dobę. Panacur tabletki 250 mg: 1/2 tabletki (= 125 mg fenbendazolu) na 2,5 kg masy ciała; 1 tabletka (= 250 mg fenbendazolu) na 5 kg masy ciała. Panacur forte tabletki 500 mg: 1/2 tabletki (= 250 mg fenbendazolu) na 5 kg masy ciała; 1 tabletka (= 500 mg fenbendazolu) na 10 kg masy ciała. Leczenie należy powtarzać przez 3 kolejne dni. Psy: pokruszyć tabletki i zmieszać z karmą. Można również rozpuścić tabletki w małej ilości wody i zmieszać całość z karmą. Koty: rozpuścić tabletki w małej ilości wody i zmieszać z karmą. Zaleca się podawać tabletki, mieszając je z pierwszą częścią dziennej porcji karmy, aby zapewnić ich pełne spożycie. Nie zaleca się podawania tabletek w postaci nierozcieńczonej ani rozpuszczonych w wodzie zwierzętom na czczo, aby uniknąć możliwego zmniejszenia skuteczności. Nie podawać jednocześnie mleka. Niedawkowanie może prowadzić do braku skuteczności i sprzyjać rozwojowi oporności. Aby zapewnić prawidłowe dawkowanie, masę ciała należy określić możliwie najdokładniej.
Przechowywanie
Panacur tabletki 250 mg: ten produkt leczniczy weterynaryjny nie wymaga szczególnych warunków przechowywania. Panacur forte tabletki 500 mg: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25 stopni C. Okres ważności produktu leczniczego weterynaryjnego w opakowaniu przeznaczonym do sprzedaży: 3 lata.
Ostrzeżenia
Tabletki mają neutralny smak. U obu gatunków zwierząt, w celu skutecznej kontroli nicieni przewodu pokarmowego, tasiemców i giardiozy u psa, leczenie powinno być prowadzone na podstawie wyników badania parazytologicznego kału. Niepotrzebne stosowanie środków przeciwpasożytniczych lub stosowanie niezgodnie z instrukcjami zawartymi w charakterystyce produktu może zwiększyć presję selekcyjną oporności i zmniejszyć skuteczność. Decyzja o zastosowaniu produktu leczniczego weterynaryjnego musi opierać się na potwierdzeniu gatunku i liczebności pasożytów lub na ryzyku inwazji wynikającym z cech epidemiologicznych, u każdego pojedynczego zwierzęcia. Należy unikać następujących praktyk, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju oporności i ostatecznie prowadzić do nieskutecznej terapii: zbyt częste i powtarzane stosowanie środków odrobaczających z tej samej klasy przez długi okres; niedawkowanie produktu leczniczego weterynaryjnego, które może wynikać z niedoszacowania masy ciała zwierzęcia, nieprawidłowego podania produktu leczniczego weterynaryjnego lub utraty kalibracji dozownika. Zaleca się także sprawdzić skuteczność leczenia (np. kontrolując objawy kliniczne i liczbę jaj w kale). Przypadki kliniczne podejrzenia oporności na środki przeciw pasożytom należy dalej badać odpowiednimi metodami (np. test redukcji liczby jaj w kale (FECRT)). Jeśli wyniki metod diagnostycznych wyraźnie wskazują na oporność na określony środek przeciwpasożytniczy, należy zastosować środek z innej klasy farmakologicznej i o innym mechanizmie działania. Specjalne środki ostrożności dotyczące bezpiecznego stosowania u gatunków docelowych: należy wziąć pod uwagę możliwość, że inne zwierzęta współzamieszkujące mogą być źródłem ponownej inwazji nicieniami przewodu pokarmowego, i w razie potrzeby należy je leczyć odpowiednim produktem leczniczym weterynaryjnym. Specjalne środki ostrożności, które powinna podjąć osoba podająca produkt leczniczy weterynaryjny zwierzętom: umyć ręce po użyciu. Nie jeść, nie pić i nie palić podczas podawania. Ten produkt leczniczy weterynaryjny może być toksyczny po spożyciu przez człowieka. Ten produkt leczniczy weterynaryjny może powodować reakcje nadwrażliwości. Unikać kontaktu ze skórą, oczami i błonami śluzowymi. Zawsze nosić ochronne rękawice podczas obchodzenia się z produktem leczniczym weterynaryjnym. W przypadku kontaktu ze skórą i/lub oczami natychmiast przepłukać obficie wodą. Zdjąć skażoną odzież. Specjalne środki ostrożności dotyczące ochrony środowiska: nie dotyczy. Brak danych. Niezgodności: brak uwag.
Okres karencji
Nie dotyczy.
Gatunek docelowy
Pies, kot (dorosłe i szczenięta/kocięta).
Interakcje
Brak uwag.
Wydawanie
Produkt leczniczy weterynaryjny niepodlegający obowiązkowi recepty.
Działania niepożądane
Psy. Rzadkie (od 1 do 10 zwierząt na 10 000 leczonych zwierząt): zaburzenia przewodu pokarmowego (np. wymioty i biegunka ^1); bardzo rzadkie (< 1 zwierzę / 10 000 leczonych zwierząt, łącznie z pojedynczymi zgłoszeniami): reakcja alergiczna. ^1 Zazwyczaj biegunka ma łagodne nasilenie. Koty. Bardzo rzadkie (< 1 zwierzę / 10 000 leczonych zwierząt, łącznie z pojedynczymi zgłoszeniami): zaburzenia przewodu pokarmowego (np. wymioty i biegunka ^1). ^1 Zazwyczaj biegunka ma łagodne nasilenie. Zgłaszanie działań niepożądanych jest ważne, ponieważ umożliwia ciągły monitoring bezpieczeństwa produktu leczniczego weterynaryjnego. Zgłoszenia należy przekazywać, najlepiej za pośrednictwem lekarza weterynarii, podmiotowi odpowiedzialnemu za dopuszczenie do obrotu lub jego lokalnemu przedstawicielowi albo właściwemu krajowemu organowi, za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania. Dane kontaktowe znajdują się także w ulotce.
Ciąża i laktacja
Nie stosować u zwierząt ciężarnych. Przy braku badań na gatunku docelowym, w okresie laktacji stosować wyłącznie zgodnie z oceną stosunku korzyści do ryzyka dokonaną przez prowadzącego lekarza weterynarii.
