Mannocist-D 20 Saszetek

MANNOCIST-D

D-Mannoza 1,5 g

Leczenie i profilaktyka
ZAPALENIA PĘCHERZA

Wyrób medyczny CE 0373

WSKAZANIA: Mannocist-D saszetki, zawierające D-mannozę, to wyrób medyczny hamujący przyleganie bakterii odpowiedzialnych za zakażenia dróg moczowych do nabłonka cewki moczowej i pęcherza, ułatwiający ich usuwanie wraz z moczem i tym samym ograniczający ryzyko wystąpienia zakażeń. D-mannoza może być stosowana zarówno w ostrych zakażeniach dróg moczowych, jak i w ich nawrotach. Równoczesne stosowanie Mannocist-D z antybiotykami i lekami przeciwdrobnoustrojowymi może wspomagać ich działanie, zwiększając przestrzeganie terapii przez pacjenta.

SKŁAD: D-mannoza 1,5 g, wodorowęglan sodu, sorbitol, dwutlenek krzemu.

SPOSÓB UŻYCIA: faza ostra: przez pierwsze 3 dni, 1 saszetka rano i 1 w połowie popołudnia, na czczo i z pustym pęcherzem; faza podtrzymująca: 1 saszetka każdego ranka, na czczo i z pustym pęcherzem, aż do całkowitego ustąpienia objawów. Jeśli współżycie seksualne jest czynnikiem wyzwalającym zapalenie pęcherza, przyjmować 1 saszetkę po każdym stosunku i 2 saszetki w ciągu kolejnych 24 godzin, zgodnie z powyższymi zasadami. Produkt przyjmować, rozpuszczając zawartość saszetki w pół szklance wody, następnie nie pić i nie jeść przez około 40 minut. W ciągu pozostałej części dnia ważne jest obfite picie wody, aby ułatwić usuwanie bakterii wraz z moczem.

PRZECIWWSKAZANIA: badania cytotoksyczności, uczulenia i podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej nie wykazały przeciwwskazań.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE: mogą wystąpić wzdęcia, które zazwyczaj ustępują po kilku dniach.

OPAKOWANIE: 20 saszetek jednodawkowych po 2 g.

• Główne cechy

- ALTERNATYWNA STRATEGIA PRZECIWDZIAŁANIA ZAKAŻENIOM UKŁADU MOCZOWEGO (UTI, Urinary Tract Infection) LUB UZUPEŁNIENIE TERAPII ANTYBIOTYKAMI I LEKAMI PRZECIWDROBNOUSTROJOWYMI

- WYRÓB MEDYCZNY KLASY IIa CERTYFIKOWANY PRZEZ ISTITUTO SUPERIORE DI SANITÀ

- D-MANNOZA 1,5 g W JEDNODAWKOWYM OPAKOWANIU

- BRAK PRZECIWWSKAZAŃ DO STOSOWANIA ZGODNIE Z WYKONANYMI BADANIAMI BIOZGODNOŚCI
-Cytotoksyczność
-Uczulenie
-Podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej.

- BEZ GLUTENU I LAKTOZY

- BADANE NA NIKIEL: wartość stwierdzona < 0,1 ppm

• D-Mannoza
D-mannoza to prosty cukier, monosacharyd heksozowy pozyskiwany z drewna modrzewia lub brzozy, o wysokim profilu bezpieczeństwa stosowania. Jest szybko wchłaniana z jelit i w krótkim czasie (30 min) rozprowadzana we krwi i do wszystkich narządów⁽¹⁾. Nie może zostać przekształcona w glikogen i dlatego nie gromadzi się w wątrobie ani w innych narządach, ani nie jest wykorzystywana przez organizm⁽²⁾. Nadmiar mannozy trafia do nerek i pęcherza i jest wydalany z moczem. Długotrwałe podawanie mannozy w stężeniach do 20% nie wywołało wpływu na metabolizm ani objawów toksyczności, co potwierdza dobry ogólny profil toksykologiczny⁽³⁾.

• D-Mannoza – działanie na bakterie
Adhezja bakterii do powierzchni komórek zwierzęcych jest kluczowym czynnikiem wirulencji i rozwoju zakażeń. Takie rozpoznanie i przyleganie często zachodzi za pośrednictwem reszt cukrowych, takich jak D-mannoza i L-fukoza, które wiążą się z określonymi lektynami na powierzchni bakterii. Opisano i zidentyfikowano wiele czynników wirulencji, które są zdecydowanie częściej obecne u patogennych serotypów, np. E. coli (znanej jako UPEC, Uropathogenic Escherichia coli), Salmonella spp. oraz innych bakterii odpowiedzialnych za zakażenia dróg moczowych, takich jak Proteus mirabilis⁽⁴⁾⁽⁵⁾.

• D-Mannoza w leczeniu UTI
Ściana pęcherza jest pokryta różnymi białkami z resztami mannozy, wśród których białka Tamma-Horsfalla (THP) zakłócają przyleganie bakterii do nabłonka. THP wiąże się z E. coli w sposób wysoce swoisty i nasycalny, który jest hamowany przez D-mannozę⁽⁶⁾, co sugeruje istotną rolę grup mannozylowanych THP w tym swoistym wiązaniu, zwłaszcza z chorobotwórczymi pałeczkami posiadającymi czynnik wirulencji FimH, który występuje liczniej u pacjentów z UTI niż w zdrowej populacji. D-mannoza naśladuje funkcję bariery urotelialnej, hamując przyleganie bakterii do nabłonka cewki moczowej i pęcherza. Bakterie, wiążąc się z wolnymi cząsteczkami D-mannozy w moczu, zamiast osiadać na ścianach błony śluzowej, pozostają uwięzione w strumieniu moczu i są z nim usuwane. Badania in vitro i in vivo wykazały zdolność mannozydów do zmniejszenia liczby bakterii o 2 rzędy wielkości w moczu i o 4 w pęcherzu⁽⁷⁾.

• Wnioski
Istnieje silne i ugruntowane uzasadnienie naukowe dotyczące skuteczności D-mannozy w hamowaniu adhezji bakterii odpowiedzialnych za UTI, w ułatwianiu oczyszczania bakteryjnego z moczem, a tym samym w ograniczaniu występowania zakażeń^(8-10). Charakter monosacharydu oraz badania długoterminowe potwierdzają, że nie wykazuje on toksyczności nawet przy spożyciu w dawkach znacznie wyższych niż zwykle spożywane w diecie⁽³⁾.

BIBLIOGRAFIA
1. Alton G, Hasilik M, Nieheus R, Fana F and Freeze HH.Direct manipulation of mannose for mammalian glycoprotein biosynthesis. Glycobiology. 1998;8:285-295
2. Sharon N. Carboydrates as future anti-adhesion drugs for infectious diseases Biochim Biophys Acta. 2006 Apr;1760(4);527-37. Epub 2006 Jan 18
3. Davis JA, Freeze HH: Studies of mannose metabolism and effects of long-term mannose ingestion in the mouse. Biochim Biophys Acta,. 2001 Oct 3;1528(2-3):116-26
4. Rosen DA. Pinkener JS, Walker JN, Elam JS, Jones JM, Hultgren SJ.Molecular variations in Klebsiella pneumonia and Escherichia coli FimH affect function and pathogenesis in the urinary tract. Infect Immun. 2008 Jul;76(7):3346-56. Epub 2008 May 12
5. Zunino P., Sosa V, Schalapp G, Allen AG, Preston A, Maskell DJ. Mannose-resistant Proteuslike and P.mirailis fimbriae have specific and additive roles in P.mirabilis urinary tract infections. FEMS Immunol Med Microbiol. 2007 Oct-,51(1):125-33
6. Pak J, Pu Y, Zhang ZT, Hasty DL, Wu XR. Tamm-Horsfall protein binds to type 1 fimbriated Escherichia coli and prevents E.coli form binding to uroplakin Ia and Ib receptors. J Biol Chem. 2001 Mar 30; 276(13):9924-30. Epub 2000 Dec 27.
7. Klein t, Abgottspon D, Wittwer M, Rabbani S, Herold J, Jiang X, Kleeb S, Luthi C, Scharenberg M, Bezencon J, Gulber E, Pang L, Smiesko M, Cutting B, Schwardt O, Ernst B. FimH antagonists for the oral treatment of urinary tract infections: from design and synthesis to in vitro and in vivo evaluation. J Med Chem. 2010 Dec 23;53(24):8627-41. Epub 2010 Nov 24
8. Lopez AI, Kumar A, Planas MR, Li Y, Nguyen TV, Cai C. Biofunctionalization of silicone polymers using poly (amidoamine) dendrimers and a mannose derivative for prolonged interference against pathogen colonization. Bimaterials. 2001 Jul;32(19):4336-46. Epub 2011 Mar 24
9. Kim J, Ahn Y, Park KM, Lee DW, Kim K. Glyco-psudopolyrotaxanes: carbohydrate wheels threaded on a polymer string and their inhibition of bacterial adhesion. Chemistry. 2010 Oct 25;16(40):12168-73
10.Han Z, Pinkner JS, Ford B, Obermann R, Nolan W, Wildman SA, Hobbs D, Ellenberger T, Cusumano CK, Hyltgren SJ, Jaetka JW. Structure-based drug design and optimization of mannoside bacterial FimH antagonists. J Med Chem. 2010 Jun 24;53(12):4779-92